İnsanın Ham temel maddesi olan zihin yaradandan bir olandan parçadır. Bir olandan gelen bir olan kısımdır. Bu kısım gelişimini tamamlayıp geri bir olanla bir olabilmesi için cıktığı bu yolda kendi gelişimine yardım edicek iki temel sistemle donatılmıştır. Zihnin çalışma yapısını bir şeftaliye benzetirsek, şeftalinin çekirdeği bilinç ve yenilen lezzetli kısmınıda Bilinçaltına benzete biliriz. Bilinçaltı ya da bilinçdışı ya da alt beyin siz ne dersiniz bilmem fakat ben bilinçaltı demeyi tercih ediyorum. Bu iki sistem birbirinden ne kadar ayrıysa bir o kadarda bağlıdır, ayrı çalışma alanları, ayrı görevleri ve birbirleri üzerinde çoğu yönden söz sahibidirler. Doğduğumuz an itibari ile bilinçaltı ile çok muhattabızdır fakat bu durum 7 yaşından sonra yön değiştirir. İlk doğduğumuzda bilinç gelişmemiştir onun için ilk 7 yaş sadece bilinçaltıyla kontakdayızdır ve doğrudan onu kullana bilir ve programlayabiliriz Onun için çocuklar büyüklerden daha çok duygularına hakimdir heran ağlayabilir ya da her an gülebilirler. Büyükler ise istedikleri zaman hemen ağlayıp gülemezler. Bu durum 7 yaşından sonra değişmeye başlar yavaş yavaş bilinç geliştikce biz bilinçle muhattab olmaya başlarız. Tam ergenlik çağında geçiş başlar duygularımızdan yani bilinçaltından çıkıp bilince geçtiğimiz andır. Hayatdaki ilk 14 yılımız bilincin geliştiği inançların oluştuğu, kişilik ve karakterin şekillendiği yıllardır. Bununla birlikte yaşanılan ilk 14 yıl ömrün geri kalan kısmını şekillendirecektir. Bu ilk 14 yılda başımıza gelen olaylar ya da kişiler değilde o olaylar sırasında hissettiklerimizi ve bu hislere bağlı olan inançları örnek alarak bilinçaltı kendini korumak ve tamamlamak adına ömrümüzün geri kalan kısmını yani kaderimizi şekillendirir, Bu programlanılmış kaderi değiştirmenin yolu bilinçaltındaki eskiden yaşanılmış ve deneyim edilmiş inançları bulup bu inançları besleyen negatif hisleri bulup silmektir. Bu sayede kader baştan yazılıp programlanabilir. Her silinen inanç ve his kaderimizdeki gelecek olgusundaki temel taşları yerinden oynatır bunun için bilinçaltı her silme yapıldığında otomatik olarak kaderi yeniden düzenler. Bilincin temel görevi kişiyi tamamlamak, Bilinçaltının görevi ise kişiyi canlı tutmaktır. Hayatın her anında Bilinç ile Bilinçaltı her an bağlantıda ve kontakda kalmalıdır. Mantık ve Duygular her zaman yanyana ve birbirlerinden haberdar olmalıdır. Şu gelişim çağında çok büyük yapılan bir hata vardır buda mantığa sarılarak duygulara sırt dönmektir. Çok okuyan ve çok öğrenen bir kişi sadece bilgiye yatırım yaparsa bu durum mantıkla duyguların arasına uçurumlar koyar ve bu kişi mantıklı ama duygusuz biri olur hayatında kariyerli ve hatta zengin birisi olabilir fakat duygusal yönden aç olur. Kariyerli mutsuz bir zengin. Gelişim hem mantık'da yani bilinçte hem de duyguda yani bilinçaltında olmalıdır. Kişi kendisini bilgi yönünden geliştirirken bir yandanda duygularınıda geliştirmeli kendi içine bakıp duygularıylada aşina olmalı ve kendini tanımalıdır gelişim bu şekilde iki taraftan olursa kişi hem kariyerli ve mutlu hem de zengin olabilir.
