Ben değersiz biriyim. Kimse bana değer vermiyor, Bu inanç Dünyanın %90 da mevcut. Herkes kendisini değerli hissetmek için içindeki bu değersizlik hissini ve inancını değiştirmek adına hayatı boyunca çabalar. Eğer etrafında sana değer vermeyen insanlarla çevrili ise bilinçaltınızda da siz de kendinizi değersiz hissediyor ve değersiz hissetmekten korkuyorsunuz demektir. Dış dünya içimizin aynasıdır. Bir korkuya sahipseniz o korku size kendisini gösterirve korktuğunuz şeyi yaşarsınız. Korku bilinçaltına verimiş bir emir gibidir, Beni bu duruma düşürme bu korkuyu hissettir diye. korku karmanın yardımıyla senin tüm denemelerini boşa çıkarıp yine değersiz hissetmeni sağlar, Yani korku ve inanç kazanır, Değersizlik duygusuna danışanlarımın bilinçaltında bulduğumuz bir kaç anıyla örnek verelim bu arada siz de kendi geçmişinizde bakın bakalım ilk nezaman nerde kendinizi değersiz hissettiniz? " Ben ilkokula giderken sene sonu karne zamanı gelmişti ve sene boyunca çok çalıştım, okuldan karnemi ve takdir belgemi alıp koşa koşa eve geldim babama gösterip gururlanıp sevinmek birazda başarımın onaylanmasını istiyordum. Bu düşüncelerle eve geldiğimde üst kattaki balkonda babam uyuyordu yanına çıktım ve baş ucunda bekledim uyandırmadım, uyanmasını bekledim, bir zaman sonra uyandı. O daha ayılmamışdı ki ben karne ve takdir belgesini ona uzattım fakat o görmedi bile birde elleri ile beni iterek şu an seninle uğraşamam dedi, işte o an babamın gözünde hiç değerim olmadığını anladım." Bilinçaltındaki inançlar saniyelik yoğun bir duygu yoğunluğunda oluşur ve çok güçlüdür burada danışan babasının elleri ile ittiği ve seninle uğraşamam dediği an hissettiği derin acı hissini değersizlik inancı ile birleştirip bilinçaltına hayatı boyunca kendisini ve hayatını olumsuz etkileyecek kararı vermiş oldu.
Bir başka Danışanın Anısı
" ilk okulda veli toplantısı vardı ve Babama veli toplantısı olduğunu ve gelmesi gerektiğini söyledim, O gün geldiğinde arkadaşlarımın aileleri babaları gelmişti ve arkadaşlarım ailesinin yanındaydı Bense okulun bahçe kapısında babamı bekledim fakat gelmedi veli toplantısı bitti ve ben hâlâ bekliyordum, Okul kapanmaya yakın eve gittiğimde Babam evde uyuyordu ve veli toplantısı olduğundan haberi bile yoktu. " Bu tür anlar aile büyükleri için önemsiz görülebilir fakat o küçük bedenin içindeki büyük insanlar için hayatlarının sonuna kadar yaşamlarının her anında Kendisini değersiz bir canlı gibi görüp hissedeceklerdir. Şunu unutmamalıyız bizim için önemsiz olan bir an karşımızdaki için çok önemli ve hatta hayatını kökten değiştirecek bir an olabilir elimizden geldiği kadar her an her şeyin farkında olursak bu tür anları en olumlu şekilde yönetebiliriz.
